Ferruccio Lamborghini

Był synem swojej ziemi, miłośnikiem szybkich samochodów, biznesmenem z trzeźwą oceną sytuacji i wizjonerem, w jeden osobie. Ferruccio Lamborghini (1916-1993), założyciel marki sportowych samochodów, uznawany za jednego z największych włoskich przedsiębiorców XX wieku i osobą o wielu obliczach, człowiek tak samo fascynujący jak jego samochody.

Ferruccio Lamborghini przyszedł na świat 28 kwietnia 1916 roku, na farmie na obszarach wiejskich miasta Renazzo di Cento koło Modeny. Już jako chłopiec Lamborghini interesował się wszelkimi mechanicznymi urządzeniami. Ukończył Politechnikę w Bolonii ze stopniem inżyniera. W czasie drugiej Wojny Światowej stacjonował na greckiej wyspie Rodos, w ramach naziemnej obsługi sił powietrznych.

1946 debiut w roli przedsiębiorcy

Po zwolnieniu z Brytyjskiej niewoli, gdzie był przetrzymywany jako jeniec wojenny, w 1946 Lamborghini otworzył warsztat niedaleko swojej rodzinnej miejscowości, w którym zebrał zdemobilizowane pojazdy wojskowe, podobne do traktorów. Mówi się, że pomysł ten wpadł mu do głowy w trakcie miesiąca miodowego. Powojenne Włochy, włączając region Emilia-Romania, który był przede wszystkim regionem rolniczym, cierpiał z powodu niedostatku maszyn rolniczych i Lamborghini rzucił się w z wielką energią, ambicją i siłą woli w tworzenie swojego przedsiębiorstwa.

Z warsztatu wyrosły zakłady, które w 1949 zaczęły produkować traktory własnej konstrukcji, z dwu, trzy i czterocylindrowymi silnikami diesla. Były to konstrukcje modułowe z licznymi wspólnymi częściami. Silnik z bezpośrednim wtryskiem został dodany do oferty w 1954 roku. Firma Lamborghini Tractori SpA, przeniosła się do nowych zakładów. Ze zdolnością produkcyjną 400 pojazdów miesięcznie była największym producentem maszyn rolniczych we Włoszech w późnych latach 60 tych.

Po podróży do Stanów Ferruccio Lamborghini rozszerzył zakres swojej działalności w 1960. Nowa firma, Bruciatori SpA, zajęła się wytwarzaniem grzejników i klimatyzatorów, zarówno dla przemysłu i dla klientów indywidualnych. Druga firma także odniosła sukces rynkowy. Dochody z dwóch przedsiębiorstw miały posłużyć do spełnienia marzenia Ferruccia, jakim była produkcja helikopterów. Jednak rząd nie wyraził akceptacji na ten projekt.

Lamborghini korzystał z życia, lubił dobre jedzenie, wina szybie samochody. Już w 1948 zbudował otwarty samochód wyścigowy na bazie podrasowanego FIATa Topolino, którym wziął udział w wyścigu Mille Miglia, który był wówczas bardzo popularny we Włoszech. Jednak wyścig dla samochodu z numerem 427 zakończył się po około 600 milach, jak opisuje to sam Lamborghini: “w barze, do którego dostałem się razem z samochodem przez ścianę”.

Historia o tym jak Ferruccio Lamborghini zdecydował się na to aby samemu zająć się produkcją samochodów sportowych pod koniec 1962 była przedstawiana często i wielu wariantach, w wyniku czego legenda i prawda zostały nieodwracalnie zmieszane. Lamborghini posiadał kolekcję mocnych, sportowych samochodów, wśród nich Jaguary, Mercedesy, Ferrari i Maserati, na pewnym etapie posiadał siedem samochodów, po jednym na każdy dzień tygodnia. Jednak żaden z samochodów nie satysfakcjonował go w pełni. Jedne były dla niego za mało luksusowe w innych była za słaba wentylacja, słabo wykończone wnętrze, albo zbyt głośne przeniesienie napędu.

Lamborghini nie był nawet zadowolony z jakości wykonania swojego nowego Ferrari 250 GT. W którym miał problemy ze sprzęgłem. Zażądał spotkania z Enzo Ferrarim w pobliskim Maranello, musiał jednak długo na nie czekać. Ostatecznie spotkanie dwóch dumnych i władczych Włochów mogło zakończyć się tylko w jeden sposób. Doszło do kłótni, w wyniku której Enzo stwierdził że Ferruccio może potrafi kierować traktorami ale nie Ferrari. Wówczas Lamborghini kazał swoim inżynierom rozebrać GT na części i zorientował się wtedy, że wiele z części wykorzystanych przy budowie samochodu jest zasadniczo standardowych. Wówczas to miał stwierdzić, że byłby w stanie sam zbudować, nawet lepszy samochód sportowy i w przypadku powodzenia mógłby otworzyć kolejny dochodowy interes.

1963. Stworzona zostaje marka sportowych samochodów

Ferrucio Lamborghini założył własną wytwórnię samochodów, Automobili Ferruccio Lamborghini S.p.A., w Sant’Agata w maju 1963 roku. Lokalizacja w małej miejscowości pomiędzy Modeną i Bolonią została dokładnie przemyślana. Było to normalne w przypadku Lamborghiniego. Nowoczesne zakłady pośród zielonych łąk o powierzchni 50,000 m2 miały mnóstwo miejsca aby się rozrastać, fabryka traktorów i grzejników nie były mocno oddalone. Co więcej lokalzacja ta znajdowała się w centrum “Terra di Motori”, kraju motoryzacji, domu fabryk Ferrari, Maserati czy Ducati a teraz również i Lamborghini.

Chociaż istniały źródła wysoko wykwalifikowanych robotników z branży samochodów sportowych, wysokość płac była raczej niska, ze względu na stosunkowo słabo rozwinięte struktury regionu. Lamborghini dał lokalnym władzom gwarancje zatrudnienia dla swoich pracowników i w zamian otrzymał długoterminową, nieoprocentowaną pożyczkę. Niecierpliwy szef wywierał znaczną presję podczas budowy zakładu i już po roku została ona ukończona.

Szarżujący byk na firmowej plakietce był obecny już na pierwszym samochodzie Lamborghini. Szef firmy, sam spod znaku zodiaku – byk , uwielbiał ten symbol – widział w nim wyraz własnego usilnego dążenia do celu i czasami porywczego charakteru.

1972/73: Lamborghini odchodzi na emeryturę

Po wspaniałych sukcesach lat sześćdziesiątych nastąpił kryzys lat siedemdziesiątych wywołany przez zastój w gospodarce, strajki i zintensyfikowane nowe przepisy na rynku Amerykańskim. Duży kontrakt na traktory uzgodniony z rządem Boliwii w ostatniej chwili nie doszedł do skutku w roku 1972. W celu wsparcia swoje firmy z maszynami rolniczymi, Ferruccio Lamborghini sprzedał 51 procent udziałów swojej firmy produkującej samochody Szwajcarowi z pochodzenia Georges Henri Rossetti. Rok później sprzedał pozostałe 49 procent koledze Rossettiego – Rene Leimer’owi. W tym samym czasie zrezygnował także z produkcji ciągników, sprzedał firmę konkurencyjnej grupie Italian Same, która kontynuuje jej zarządzanie i produkcję pod dawną nazwą po dziś dzień.

Lamborghini zachował dla siebie tylko produkcję grzejników, jak również nowo utworzoną spółkę pod nazwą Oleodinamica, która produkowała zawory hydrauliczne, wyznaczył swego syna Tonino jako kierownika tej firmy. Sam Ferruccio przeszedł na emeryturę i osiadł na 32 hektarowej posiadłości o nazwie La Fiorita, którą nabył w 1971. Wiódł życie prosperującego hodowcy winorośli w Panicarola/Umbria niedaleko jeziora Trasimeno i stworzył małe prywatne muzeum.

Ferruccio Lamborghini , hodował tradycyjne szczepy winogron Sangiovese, Gamay, Ciliegiolo, Merlot i Cabernet Sauvignon. Jego czerwone wino weszło na rynek pod nazwą “Colli di Trasimeno” jednak szybko zostało przemianowane nieoficjalnie na “Sangue Di Miura”, co oznaczało krew Miury. Wina Lamborghiniego były wielokrotnie nagradzane. Są dobrze osadzone w międzynarodowym segmencie high-end ze względu na wyjątkową jakość.

Ferruccio Lamborghini, został odznaczony tytułem “Commendatore” i mianowany na “Cavaliere Del lavoro” (rycerza pracy), zmarł w wyniku zawału serca 20 lutego 1993 roku. Został pochowany w swoim rodzinnym mieście Renazzo.

Fot. Lamborghini S.p.A.

Wiktor Słup-Ostrawski